Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1980.11.05 III CRN 223/80

Wyrok SN z dnia 1980.11.05 III CRN 223/80 OSNC 1981/10/186

Przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę.

Zwiększenie wartości rzeczy (samochodu) po naprawie można by uwzględnić tylko wówczas, gdyby chodziło o wykonanie napraw takich uszkodzeń, które istniały przed wypadkiem, albo ulepszeń w stosunku do stanu przed wypadkiem.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Ryszarda P. przeciwko Stanisławowi R., Leopoldowi R. i Państwowemu Zakładowi Ubezpieczeń - Inspektorat w P. o zapłatę, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Płocku z dnia 10 kwietnia 1980 r.

uchylił zaskarżony wyrok i oddalił rewizję pozwanych Stanisława R., Leopolda R. i Państwowego Zakładu Ubezpieczeń - Inspektorat w P. od wyroku Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 28 grudnia 1979 r.; nakazał pozwanym uiszczenie wpisu od rewizji nadzwyczajnej w kwocie 721 zł do kasy Sądu Wojewódzkiego w Płocku.

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2002.05.16 V CKN 1273/00

Wyrok SN z dnia 2002.05.16 V CKN 1273/00 niepublikowany

Roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została dokonana. Jeśli zatem naprawa samochodu i rzeczywiste poniesienie kosztów z tego tytułu nie jest warunkiem koniecznym dla dochodzenia odszkodowania, to nie sposób podzielić poglądu, iż koszty naprawy określone przez specjalistyczny warsztat nie mogą być miernikiem dla ustalenia odszkodowania należnego powodowi, gdyż ten nie dokonał naprawy samochodu.

Powód w dniu 31.10.1996 r. uczestniczył w kolizji drogowej, powstałej z wyłącznej winy Jana K. prowadzącego samochód osobowy Fiat 126p. Jan K. był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym Zakładzie Ubezpieczeń i Reasekuracji "Polonia". Samochód powoda Volkswagen Passat uległ uszkodzeniu podczas tej kolizji. W listopadzie 1996 r. powód zlecił sporządzenie kosztorysu naprawy samochodu. Kosztorys sporządzony przez autoryzowany serwis Volkswagena opiewał na kwotę 6.111,19 DM. W dniu 7.11.1996 r. powód zgłosił pozwanemu ubezpieczycielowi szkodę i poinformował o zamiarze sprzedaży samochodu w stanie uszkodzonym. Następnie, w dniu 28.11.1996 r. sprzedał samochód za kwotę 4.500 DM. Pozwany ubezpieczyciel wypłacił powodowi kwotę 4.914 zł jako równowartość 2.600 DM. Odszkodowanie w tej wysokości stanowi różnicę między wartością samochodu przed wypadkiem (7.100 DM) i ceną uzyskaną w sprzedaży (4.500 DM).

Uchwała Sądu Najwyższego z 13.6.2003, III CZP 32/03

Uchwała z dnia 13 czerwca 2003 r., III CZP 32/03

Sędzia SN Marek Sychowicz (przewodniczący)
Sędzia SN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
Sędzia SN Henryk Pietrzkowski

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Zdzisława S. i Krystyny S. przeciwko
Towarzystwu Ubezpieczeń w Rolnictwie i Gospodarce Żywnościowej "A.", S.A. w
W. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 13
czerwca 2003 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka,
zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Gdańsku
postanowieniem z dnia 13 stycznia 2003 r.:
"Czy odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu mechanicznego należne od
ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej obejmuje w zakresie kosztów robocizny
faktycznie poniesione przez poszkodowanego koszty naprawy, czy też koszty takiej
naprawy ustalone przez biegłego według przeciętnych cen usług koniecznych do
wykonania naprawy ?"
podjął uchwałę:

Kodeks karny wykonawczy Rozdział VIII Grzywna

Kodeks karny wykonawczy

Rozdział VIII
Grzywna

Art. 44.
§ 1. Skazanego na grzywnę sąd wzywa do jej uiszczenia w terminie 30 dni.
§ 2. W razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu grzywnę ściąga się w drodze egzekucji.

Rozporządzenie MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 22 grudnia 2011 r.

Warszawa, dnia 2 stycznia 2012 r.
Pozycja 6
R O Z P O R ZĄ D Z E N I E
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 22 grudnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie służby przygotowawczej
Na podstawie art. 98g ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 1. W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2010 r. w sprawie służby przygotowawczej
(Dz. U. Nr 170, poz. 1144 oraz z 2011 r. Nr 97, poz. 562 i Nr 189, poz. 1127) w § 9 wprowadza się następujące zmiany:
1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Powołanie do służby przygotowawczej następuje w terminach:
1) na potrzeby kształcenia w korpusie oficerów – w miesiącach: styczniu lub kwietniu;
2) na potrzeby kształcenia w korpusie podoficerów – w miesiącach: lutym lub lipcu;
3) na potrzeby kształcenia w korpusie szeregowych – w miesiącach: styczniu, maju lub wrześniu;
4) na potrzeby jej pełnienia w kilku okresach – w lipcu.”;
2) uchyla się ust. 1a.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Obrony Narodowej: T. Siemoniak
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 277, poz. 2742, z 2005 r. Nr 180, poz. 1496,
z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056,
Nr 180, poz. 1109, Nr 206, poz. 1288, Nr 208, poz. 1308 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 801, Nr 161,
poz. 1278, Nr 190, poz. 1474 i Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 107, poz. 679, Nr 113, poz. 745, Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228,
Nr 217, poz. 1427 i Nr 240, poz. 1601 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 112, poz. 654, Nr 171, poz. 1016, Nr 185, poz. 1092, Nr 187,
poz. 1109 i Nr 228, poz. 1368.

Rozporządzenie RADY MINISTRÓW z dnia 20 grudnia 2011 r.

Warszawa, dnia 2 stycznia 2012 r.
Pozycja 5
R O Z P O R ZĄ D Z E N I E
RADY MINISTRÓW
z dnia 20 grudnia 2011 r.
w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy celnych
Na podstawie art. 145 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm.1))
zarządza się, co następuje:
§ 1. Wielokrotność kwoty bazowej, stanowiącą przeciętne uposażenie funkcjonariuszy celnych, ustala się na 2,72.
§ 2. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej,
stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy celnych (Dz. U. Nr 240, poz. 1604).
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Prezes Rady Ministrów: D. Tusk
1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 63,
poz. 322, Nr 73, poz. 390, Nr 117, poz. 677, Nr 134, poz. 779 i Nr 171, poz. 1016.

WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO sygn. akt K 33/11

DZIENNIK USTAW

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2012 r.

Poz. 473

WYROK

TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

z dnia 18 kwietnia 2012 r.

sygn. akt K 33/11

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marek Zubik – przewodniczący,

Stanisław Biernat,

Zbigniew Cieślak,

Małgorzata Pyziak-Szafnicka – sprawozdawca,

Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 18 kwietnia

2012 r., wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o zbadanie zgodności:

1) art. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 204, poz. 1195) w zakresie, w jakim dodaje ust. 1a w art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.),

2) art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z 16 września 2011 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 5

ust. 3 ustawy z 6 września 2001 r. powołanej w punkcie 1

– z art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji,

orzeka:

1) art. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 204, poz. 1195) przez to, że do art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 64, poz. 565

i Nr 132, poz. 1110, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 204, poz. 1195) dodaje ust. 1a,

2) art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z 16 września 2011 r. powołanej w punkcie 1 przez to, że nadaje nowe brzmienie art. 5 ust. 3

ustawy z 6 września 2001 r. powołanej w punkcie 1

– są niezgodne z art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Marek Zubik

Stanisław Biernat Zbigniew Cieślak

Małgorzata Pyziak-Szafnicka Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz